Beste Quiltsters,
In Quiltnieuws 55, Maart 1998, stond een stukje over een initiatief in Australië om kleine quiltjes te maken voor ouders van een doodgeboren kindje.
Niet iedere a.s. moeder bevalt van een gezonde baby hoewel we dat in deze tijd van medische hoogstandjes wel verwachten! Soms is het kindje al in de baarmoeder gestorven of anders tijdens of na de geboorte. Voor de ouders is dit natuurlijk altijd een zeer emotionele gebeurtenis.
Onze quiltgroep, die 8 grootmoeders telt, bestaat sinds 1987 en in al die jaren hadden we heel wat kussentjes, spreien, wand- en boxkleden gemaakt. We waren zeer getroffen toen we het artikeltje lazen en besloten te proberen dit project in Hengelo van de grond te krijgen.
Ik heb toen contact gehad met het hoofd van de verlosafdeling van het Streekziekenhuis Midden Twente.
Het plan sprak de afdeling direct aan en bleek perfect te passen in het protocol waarmee gewerkt wordt na de geboorte van een dood kindje.
Sinds 1999 maken wij nu voor dit ziekenhuis de "Little quilts of love", als blijk van warm medeleven: "Wij leven met jullie mee in deze
moeilijke periode".
De ouders mogen zelf beslissen of zij het quiltje als herinnering houden of dat ze het met hun kindje meegeven.
Je krijgt natuurlijk
nooit een reactie van de ouders maar van het verplegend personeel horen we
regelmatig dat dit blijk van medeleven enorm gewaardeerd wordt.
Quiltsters die zelf ooit een kindje verloren, hebben door het maken van een
"little quilt of love" een aanknopingspunt om nu -vaak vele jaren later- het
verlies te verwerken. Vroeger werd er immers nooit over een miskraam gesproken
en ook het doodgeboren kindje werd "dood" gezwegen.
